هدف این پژوهش ادغامی، بررسی اثر دو لبه کار از راه دور بر بهزیستی کارکنان با استفاده از یافته‌های دو مطالعه تجربی (یکی در بریتانیا در زمان قرنطینه کووید ۱۹ و دیگری در چین با رویکرد مدل خواسته‌ها منابع شغلی) است. نتایج نشان می‌دهد که کار از راه دور به‌طور مستقیم تأثیر معناداری بر بهزیستی ندارد؛ بلکه از طریق دو مسیر واسطه‌ای عمل می‌کند: مسیر منفی از طریق افزایش تعارض خانواده کار (خانواده کار) که بهزیستی را کاهش می‌دهد و مسیر مثبت از طریق افزایش درگیری شغلی که بهزیستی را ارتقا می‌بخشد. همچنین، حمایت سازمانی درک‌شده نقش کلیدی در بهبود بهزیستی و تجربه مثبت کار از راه دور ایفا می‌کند، در حالی که هویت سازمانی در شرایط قرنطینه به‌طور غیرمنتظره‌ای با افزایش بیماری روانی همراه بود. به علاوه، خودکارآمدی تعادل کار خانواده اثر تعارض خانواده کار را تعدیل می‌کند (در سطوح بالای خودکارآمدی، اثر منفی ضعیف می‌شود) و احساس ارتباط اجتماعی (تعلق و پذیرش) اثر محافظتی دارد. در مجموع، کار از راه دور یک پدیده دو لبه است که نتیجه نهایی آن به تعامل میان منابع فردی (خودکارآمدی، درگیری شغلی)، منابع سازمانی (حمایت و ارتباطات شفاف) و منابع اجتماعی (حس تعلق بیرون از سازمان) بستگی دارد. این یافته‌ها به سازمان‌ها کمک می‌کند تا با تقویت مسیرهای مثبت و کاهش مسیرهای منفی، سیاست‌های مؤثرتری برای کار از راه دور طراحی کنند.

کار از راه دور بهزیستی کارکنان تعارض کار و خانواده درگیری شغلی حمایت سازمانی درک شده