پژوهش حاضر به بررسی تأثیر سبک‌های مختلف رهبری به‌ویژه رهبری تحول‌آفرین بر عملکرد سازمانی، انگیزش و تعهد کارکنان در سازمان‌های صنعتی و خدماتی می‌پردازد. نتایج نشان می‌دهد رهبری تحول‌آفرین با ایجاد چشم‌اندازی روشن، انگیزه‌بخشی، حمایت عاطفی، تحریک فکری و شناخت فردی موجب افزایش بهره‌وری، خلاقیت، رضایت شغلی و انگیزش درونی کارکنان می‌شود. این سبک از طریق توسعه فردی، ایجاد فرهنگ حمایتی و ترغیب به مشارکت مؤثر، نقش مهمی در تحقق اهداف سازمانی و ایجاد مزیت رقابتی ایفا می‌کند. در بخش کمی پژوهش، با تحلیل داده‌های جمع‌آوری‌شده از ۲۰۰ نفر با استفاده از پرسشنامه لیکرت و آزمون‌های آماری، مشخص شد که سبک تبدیلی بیشترین اثر مستقیم را بر انگیزش کارکنان دارد (۰٫۵۴۸۲) و سبک خدمتگزار در تقویت تعهد سازمانی مؤثر است (۰٫۴۳۹۷). همچنین انگیزش نقش واسطه‌ای جزئی در ارتباط میان سبک رهبری و تعهد سازمانی دارد. یافته‌ها حاکی از اهمیت توجه به عناصر روان‌شناختی مانند همدلی، توانمندسازی و الهام‌بخشی هستند که می‌توانند فرهنگ مشارکت‌پذیر و وفاداری کارکنان را تقویت کرده و موجب موفقیت بلندمدت سازمان شوند.

رهبری تحول‌آفرین انگیزش کارکنان تعهد سازمانی بهره‌وری و عملکرد سبک‌های رهبری